| تبليغات | X |
|
قا نون احوال شخصيه شيعيان افغانستان
بسم الله الرحمن الرحيم و به نستعين ملت شريف افغانستان وبخصوص مردم متدين وبزرگوار شيعه ي افغانستان، با درود وتحيت به شما اعلام مي دارم : قانون احوال شخصيه شيعيان افغانستان كه تهيه، تنظيم وتحقيق أن تو سط جمعي از دانشجويان با استعداد وپر تلاش مردم ما در دانشكده رضوي مشهد انجام شده است، با دخالت برخي از مسؤلان وسياست بازان ايراني به عنوان يك كادوي حقوقي – سياسي، به منظور دخالت در امور شيعيان افغانستان، در تصاحب شوراي علماي شيعه قرار گرفته وبه صورت سياسي وسفارشي وبدون بحث وبررسي در مجلس به تصويب رسانده شده وبلا فاصله به امضاي أقاي كرزي رسيده است. اين قانون، جامعه مارا به قرون وسطي برمي گرداند وبكلي أرامش وأسايش وأزادي خانواده هاي مارا ازبين مي برد واراده واختيار زندگي خانوادگي مارا در تملك دولت مردان طالباني قرار مي دهد.وبه بهانه اين كه خواهران ومادران ما بدون اجازه شوهر به بازار يا مدرسه يا اداره رفته اند ، هر روز بايد در اداره پليس حاضر شوند واز گناه ناكرده خود دفاع كنند ويا مانند يك اسير در اختيار شوهراني باشند كه چندان با رحم ومروت نمي باشند.ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم فروردین 1388ساعت 21:8 توسط محقق نسب
|
منابعى كه شخصاًبه آن ها مراجعه نموده و فيش بردارى نموده ام 1- آثار البلاد و اخبار العباد، زكريابن محمد بن محمود قزوينى، دار صادر، بيروت 1389 .ق. 2- ادوار فقه، دكتر محمود شهابى جلد 1 تا 3 سازمان چاپ وزارت فرهنگ 9-1366.ق. 3- الاتقان فى علوم القرآن، جلاب الدين عبدالرحمن سيوطى، ترجمه ى سيد مهدى حايرى، امير كبير 1363 .ش. 4-احسن الوديعه فى تراجم مجتهدى الشيعه، سيد محمد مهدى موسوى اصفهانى كاظمى، مطبعه ى حيدريه نجف 1388 .ق. 5- ادب المرتضى من سيرته و آثاره، عبدالرزاق محى الدين، مطبعه ى معارف، بغداد 1957 .م. 6-اعيان الشيعه، سيد محسن امين، مطبعه ى انصاف، بيروت ج 1و2 1960 .م. 7- ادوار اجتهاد از ديدگاه مذاهب اسلامى، محمدابراهيم جناتى، انتشارات كيهان 1372 .ش. 8- الاعلام قاموس تراجم، خير الدين الزركلى، دارالعلم للملايين، بيروت ج1 و 11، 1979 .م. 9-امل الآمل، محمد بن الحسن الحر العاملى، تحقيق سيد احمد حسينى، مكتبة الاندلس، بغداد ج 1و2، 1385 .ق. 10-الاختصاص، شيخ مفيد، مكتبه ى بصيرتى، قم، بى تا. 11- استبصار، ج 1 تا 4 شيخ طوسى (و انتصار، سيد مرتضى جوامع الفقيه). 12- الاصول السته عشر، چاپخانه ى حيدرى 1371 .ق.(حاوى 16 اصل از اصول اوليه). 13-اقرب الموارد ج 1. 14-الاحكام السلطانيه، انتشارات دفتر تبليغات بى تا، ما وردى. 15- اصول كافى، شيخ كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق ج 1 تا4. 16- بصائر الدرجات فى فضايل آل محمد، محمد بن حسين بن فرّوخ الصفارالقمى، مكتبه ى مرعشى نجفى 1404.ق. 17-بحارالانوار علامه مجلسى، محمد باقر، ج -1 - 47 - 50 - 49 - 10 - 77. 18- پژوهشى در تاريخ حديث شيعه، دكتر مجيد معارف، مؤسسه ى فرهنگى و هنرى ضريح، تهران، 1374 .ش. 19- تاريخ فقه وفقها، دكتر ابوالقاسم گرجى، اتشارات سمت، تهران، 1375 .ش. 20- تاريخ التشريع الاسلامى، شيخ محمد الخضرى بك، دارالكتب العلميه، بيروت 1414. 21-تاريخ الفقه الجعفرى، هاشم معروف الحسنى، دارالنشر للجامعين، بى تا. 22-تاريخ يعقوبى، احمد بن يعقوب، ترجمه ى دكتر آيتى، بنگاه ترجمه و نشر كتاب ج 1 و2، 1347 .ش. 23- تاسيسالشيعه لعلومالاسلام، سيد حسن صدر، منشورات اعلمى، تهران، ج 1 بىتا. 24- تاريخ بزرگ اسلام (الكامل فى التاريخ) ترجمه ى عباس خليلى، به اهتمام دكتر سادات ناصرى ج 2 تا5 مؤسسه ى مطبوعاتى علمى، اثر علامه على بن اثير. 25-تاريخ عمومى حديث، دكتر مجيد معارف، انتشارات كوير، تهران، 1377.ش. 26-تاريخ الشيعه، محمد حسين مظفر، مكتبه ى بصيرتى، قم، بى تا . 27-تاريخ سياسى اسلام، دكتر حسن ابراهيم حسن، ترجمه ى ابوالقاسم پاينده، انتشارات جاويدان ج 2. 28-تاج العروس. 29-تاريخ طبرى ج 6. 30-تتمة المنتهى وقايع ايام خلفا، شيخ عباس قمى، كتاب فروشى مركزى، تهران، 1333 .ش. 31- تصحيحاعتقاداتالاماميه كنفرانس جهانى به مناسبت هزارهى شيخ مفيد 1370 ش. 32-تنقيح المقال فى علم الرجال شيخ عبدالله، انتشارات جهان،تهران، سنگى بىتا. 33-توضيح الملل، ترجمه ى الملل و النحل شهرستانى ج 1 و 2 سيد محمد رضا جلالى نايينى انتشارات اقبال 1373.ش. 34-تهذيب الاحكام، شيخ طوسى، ج 1 و9. 35-التنقيح فى شرح عروة الوثقى ج 1. 36-جامع احاديث الشيعه فى احكام الشريعه، حاج آقا حسين طباطبايى بروجردى، افست تهران 1380 .ق. 37- الجواهر الاعتقاديه فى الاصول الخمسة الاسلاميه، شيخ مفيد، نجف 1374 .ق. 38-چشم به راه مهدى، انتشارات دفتر تبليغات، قم، جمعى از نويسندگان مجله ى حوزه 1375 .ش. 39-جامع الرواة ج 1و2 40-ترمينولوژى حقوق، دكتر محمد جعفر جعفرى لنگرودى، بى تا. 41-حلية الاوليا و طبقات الاصفيا، حافظ ابى نعيم، احمد بن عبدالله اصفهانى، دارالكتاب العربى بيروت 1387 .ق. 42- خلاصة الاقوال، علامه، يوسف بن مطهر حلى، تحقيق شيخ جواد قيومى، مؤسسه ى نشر اسلامى 1417 .ق. 43-خداوند الموت، حسن صباح، پل آمير، ترجمه ى ذبيح الله منصورى، سازمان انتشارات جاويدان. 44-دغدغه هاى حكومت دينى محسن كديور، نشرنى، تهران 1379 .ش. 45-دلايل الصدق. 46-ديدار با سرنوشت، آنتونى رابنز. 47- الذريعة الى تصانيف الشيعه ج 1-2 - 3 آقا بزرگ تهرانى، دارالاضوأ بيروت 1403 .ق. 48- الذخيرة فى علم الكلام، سيد مرتضى. 49- رجال بحرالعلوم معروف به فوائد الرجاليه، ج 1 تا3 مكتبه ى علمين، نجف 1386 .ق. 50-رجال علامه حلى، چاپ دوم، مطبعه ى حيدريه، نجف، (معروف به خلاصة الاقوال) 1381.ق. 51-رجال الكشى، ابى عمرو، محمد بن عبدالعزيز،مؤسسه ى اعلمى للمطبوعات، كربلا، بى تا. 52- رجال نجاشى، ابوالعباس احمد بن على بن العباس نجاشى، مكتبه ى داورى، قم، بى تا. 53- رجال طوسى، محمدبن حسن طوسى، مؤسسه ى نشر اسلامى، تحقيق جواد قيومى 1415 .ق. 54-رياض العلما و حياض الفضلا، ميرزا عبدالله افندى اصفهانى، ج 1 تا 5 مطبعهى خيام، قم 1401 .ق. 55-روضات الجنات فى احوال العلمأ و السادات، ميرزا محمد باقر موسوى خوانسارى، مكتبه ى اسماعيليان قم 1390 .ق. 56-ريحانة الادب فى تراجم معروفين بالكنيه و اللقب، ميرزا محمد على مدرس، كتاب فروشى خيام، تبريز ج 1 تا 8. 57- زندگانى تحليلى پيشوايان ما، استاد عادل اديب، ترجمه ى دكتر اسد الله مبشرى، دفتر نشر فرهنگ اسلامى 1366 .ش. 58- سفينة البحارو مدينة الحكم والآثار، شيخ عباس قمى انتشارات سنايى، بى تاج 1و2. 59- سوكنامهى آلمحمد، محمدمهدى اشتهادى، انتشارات ناصر، قم، 1380. ش. 60-شيعه پاسخ مى دهد، سيد رضا حسينى نسب، حوزه ى نمايندگى ولى فقيه در امور حج 1375. ش. 61-شهدا الفضيلة، علامهى امينى، عبدالحسين احمد الامينى تبريزى، صاحب الغدير، 1320 .ق. 62- طبقات الكبرى، لابنسعد،دارالصادر للطباعةو النشر، بيروت ج 1 تا ج 3. 1391.ق. 63-طبقات الفقها ابن اسحاق شيرازى طبع بغداد 1356 .ق. ابراهيم بن على بن يوسف شافعى شيرازى 64- طبقات اعلام الشيعه، آغا بزرگ تهرانى دارالكتاب العربى، بيروت ج 1 تا 3، 1391 .ق. 65- علوم حديث و اصطلاحات آن، دكتر صبحى صالح، ترجمه ى دكتر نادر على عادل، انتشارات اسوه 1376 .ش. 66-علم الحديث و دراية الحديث، كاظم مدير شانه چى، انتشارات جامعه ى مدرسين، قم 1376.ش. غنية النزوع،ابن زهره، جوامع الفقيه انتشارات جهان - تهران - بى تا. 67-الفائق فى رواةو اصحاب الامام الصادق، عبدالحسين شبسترى، مؤسسه ى نشر اسلامى، قم، 1418 .ق. 68-فرائد الاصول، شيخ مرتضى انصارى بى تا. 69-فضائل اميرالمؤمنين و امامته، شيخ محمد حسين مظفر، ج 2، احيا التراث العربى، بيروت، بى تا. 70-فوائد المدنية، چاپ قديم، محمد امين استر آبادى، بى تا و بى نا. 71-فوائد الرضويه فى احوال علما المذهب الجعفريه، شيخ عباس قمى بى تا. 72-الفهرست ،للشيخ الطائفه، ابو جعفر محمد بن حسن طوسى، تصيحح سيد محمد صادق بحرالعلوم، حيدريه نجف 1380 .ق. 73-فرهنگ فارسى عميد ج 1 و 2 74-قرآن كريم. (قيام و انقلاب مهدى، شهيد مطهرى) 75-كمال الدين و تمام النعمة ابى جعفر محمد بن على بن الحسين بن بابويه قمى 1390. ق. بى نا. 76- كتاب الغيبة، ابن زينب، محمد بن ابراهيم نعمانى، مكتبه ى صدوق، تهران، بى تا. 77-كتاب الغيبة شيخ طوسى، مكتبه ى نينوا، تهران، بى تا. 78- كتاب الخصال، شيخ صدوق، تصحيح علىاكبر غفارى مكتبهى صدوق، تهران 1389 .ق. 79- كشف القناع عن وجوه حجيت الاجماع، شيخ اسدالله، معروف به محقق كاظمى، سنگى بى تا و بى نا. 80-كفاية الاصول، محمد كاظم هروى خراسانى، ج 1 و 2. 81-كاوشى در فقه، كتاب اول، انتشاررات مجله ى حوزه، قم. 82-كشف المراد فى شرح تجريد الاعتقاد، علامه حلى. 83-مقدمه ى شرح لمعه ى ده جلدى، محمد مهدى آصفى، جامعة النجف، ج 1، 1398 .ق. 84- مقدمه ى ابن خلدون، ترجمه ى محمد پروين گنابادى، شركت انتشارات علمى و فرهنگى ج 1 و 2 1375 .ش. 85-مقدمه اى بر فقه شيعه، كليات و كتاب شناسى، حسين مدرسى طباطبايى، ترجمه ى محمد آصف فكرت، بنياد پژوهش هاى آستان قدس 1368 .ش. 86-منابع اجتهاد از ديدگاه مذاهب اسلامى، محمد ابراهيم جناتى ،مؤسسه ى كيهان 1370 .ش. 87- منتهى المقال فى احوال الرجال، شيخ محمد مازندرانى، سنگى، ج1 بى تا. 88-مفاخر اسلام، على دوانى، بنياد فرهنگى امام رضا ج 1تا4 و 8-7 انتشارات امير كبير، تهران. 89-منهج المقال فى تحقيق احوال الرجال، سنگى 1306 .ق. ميرزا محمد بن على بن ابراهيم استر آبادى رجالى. 90-معالم العلما، محمد بن على بن شهر آشوب مازندرانى، مطبعه ى حيدريه، نجف، 1380 .ق. 91-مروج الذهب، ابوالحسن على بن الحسين مسعودى ترجمه ى ابو القاسم پوينده، انتشارات علمى فرهنگى 1365.ش. 92-مروج الذهب، و معادن الجوهر، منشورات دارالهجرة، قم 1363 ج4 93-الكنى و الالقاب، شيخ عباس قمى، مطبعه ى عرفان، ج 1تا3، 1358. 94-لؤلؤة البحرين فى الاجازات و التراجم رجال الحديث، شيخ يوسف بحرانى، تعليقه ى محمد صادق بحرالعلوم، مؤسسه ى آل البيت بى تا. 95- معالم المدرستين، علامه عسكرى ج 1تا3. 96-مسند نويسى در تاريخ حديث، دكتر محمد كاظم طباطبايى، انتشارات دفتر تبليغات، قم، 1377 .ش. 97-نهادهاى دادرسى در اسلام، محمد حسين ساكت، انتشارات آستان قدس رضوى، مشهد، 1365 .ش. 98ـ نظام الحكم والاداره فى الاسلام، محمد مهدى شمس الدين. 99-ولايت فقيه و مرزهاى جغرافيايى، على محقق نسب، شهيد مزارى هوس، چاپخانه قريشى كويته پاكستان. 100-وسايل الشيعه، محمد بن حسن حر عاملى ج 20 ـ 19-11 -14- 16 101- معجم رجال الحديث، آيت الله خويى، انتشارات مدنية العلم ج 15. 102-فروغ ابديت، جعفر سبحانى ج 1و2 انتشارات دارالتبليغ بى تا.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 19:56 توسط محقق نسب
|
در دو مرحله ى قبلى گفتمان غالب انديشه ى سياسى شيعه، ولايت فقيهان در امور حسبيه و شرعيه بود ؛ اما در مرحله ى، سوم تصور ولايت عامه ى فقيه و حق دخالت او در اداره ى جامعه مطرح مى شود و مسايلى همچون نظم، امنيت، دفاع، بهداشت عمومى، در حوزه ى اقتدار فقيه ملحوظ مى گردد. فقيهان در صدد پاسخ گفتن به اين سوال بر مى آيند كه تصدى امور عمومى واداره ى جامعه باكيست؟ شارع مقدس امور دنيايى مردم را به چه كسى سپرده است ؟پاسخ علماى مرحله ى سوم اين است كه ولايت بر مردم در حوزه ى امور عمومى وظيفه ى فقيهان است و اداره ى جامعه در حوزه ى اقتدار فقيه قرار دارد. محقق كركى (940)از طلايه داران اين نظريه است. او در رساله ى نماز جمعه به اين ديدگاه اشاره نموده است. اين نظريه ديدگاه غالب در ايام صفويه نبود ولى با ازدياد قدرت سياسى فقيهان و كاهش قدرت سلاطين در ايام سلطنت قاجار، به نظريه ى غالب قرن هاى يازدهم و دوازدهم و سيزدهم (عصر اخباريان و احياى مجدد اجتهاد) تبديل شد. شيخ جعفر كاشف الغطا فقيهى است كه فتحعلى شاه قاجار براى مبارزه با روس از او اذن جهاد مى گيرد. سيد محمد مجاهد، ميرزاى قمى، ملا احمد نراقى، صاحب جواهر و شيخ انصارى فقيهان پر نفوذ و مقتدر اين دوره هستند و چنان وانمود كرده بودند كه زمامدارى حق عالمان است و سلاطين بايد از عالمان اجازه بگيرند. ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 19:53 توسط محقق نسب
|
اين دوره از تاريخ فقه تشيع ازسال 1357 ش، (1398.ق.) مقارن با پيروزى انقلاب اسلامى ايران به رهبرى امام خمينى آغاز گرديد و هنوز ادامه دارد و هم اكنون (1381.ش.) 23 سال از پيروزى انقلاب اسلامى مى گذرد و در اين عصر و زمان، فقه تشيّع از انزوا خارج شده و وارد ميدان عمل گرديده و جنبه ى كاربردى پيدا كرده است. در اين زمان فقه شيعه در ابعاد مختلف توسعه يافته و در تمامى زمينه ها قيام و اقدام به پاسخگويى نموده و در صدد حل معضلات نظام و جامعه و سياست و اقتصاد و غيره بر آمده است. يعنى در اين زمان راه حل تمامى مسايل جامعه از فقه مطالبه گرديده و انتظار آن بوده كه فقه تشيع بتواند پاسخ تمامى سوالات و در تمامى عرصه ها را بدهد. ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 19:48 توسط محقق نسب
|
حضرت آيت الله ملامحمد كاظم هروى خراسانى از دانشمندان بزرگ و فقيهان به نام و از نوابغ روزگار بود. او به سال 1255 هجرى در هرات، يكى از شهرهاى بزرگ و باستانى افغانستان متولد گشت. پدرش شيخ حسين از فضلاى هرات بود. آخوند تحصيلات مقدماتى خود را نزد پدر انجام داد و به سال 1277 قمرى به سبزوار عزيمت نمود و بخشى از تحصيلات خود را در تهران انجام دادو سپس به نجف اشرف انتقال يافت و از محضر شيخ اعظم انصارى كسب دانش نمود. حدود چهار سال از درس شيخ انصارى بهره برد و بعد از شيخ انصارى از محضر بزرگانى همچون سيد على شوشترى، شيخ راضى و ميرزاى شيرازى استفاده كرد. آخوند بعد از وفات ميرزاى شيرازى و محقق رشتى از عالمان و مدرسان ممتاز شناخته شد به طورى كه متجاوز از هزار نفر از فاضلان حوزه پاى درس او حاضر مى شدند. آخوند خراسانى از علماى هم عصر با انقلاب مشروطيت ايران بود و به نحوى درگير مسايل سياسى گرديد و مشكلات فراوانى برايش فراهم گشت.([1]) ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 19:43 توسط محقق نسب
|
اين مقطع و مرحله از تاريخ فقه تشيع كه در واقع ادامه ى مرحله ى قبل است از زمان شيخ اعظم انصارى شروع گرديده و تا زمان امام خمينى (1409ق.) ادامه يافته است. شيخ انصارى (1281ق.) طلايه دار و آغاز گر اين دوره، يعنى عصر توسعه، تحقيق وتدقيق مسايل اجتهادى مى باشد. وى با اسلوب نوين و دقت بى مانند و تحقيق بسيار راه استنباط صحيح را نشان داد و روح تازه اى در كالبد اجتهاد شيعه دميد. ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 19:36 توسط محقق نسب
|
عصر جديد اجتهاد يا اجتهاد واقعى و به معناى درست واژه، از زمان سيد محمد باقر بهبهانى (1205.ق.) آغاز مى شود و به زمان شيخ انصارى (1281 .ق.) پايان مىپذيرد. قبلا گفته آمد كه مكتب اخبارى بر شالوده ى تفكرّى نهاده شده بود كه در عصر حضور و زمان امامان وجود داشت. معنا و مفهوم آن تفكّر، امام گرايى مطلق و سماعى بودن تمامى مسايل دينى بود. در آن فضاى فكرى و علمى شيعه، عالمان و فقيهان را قدرت پا نهادن در خارج از محدوده ى روايات و وارد شدن به ميدان اجتهاد نبود. محمد امين استر آبادى به همين سابقه ى تاريخى اشاره نموده و گفته است كه: تا زمان غيبت كبرا هيچ عالم شيعه اجتهاد را قبول نداشته است و نيز بيان داشته است كه: در آن ايام از ديدگاه اصحاب امامان، مخاطب قرآن كريم، ائمه ى معصومين (ع)بوده اند؛ لذا درك و فهم مفاهيم قرآن اختصاص به مخاطبان ويژه داشته است؛ بدين لحاظ قرآن مقدس براى غير معصوم قابل فهم و درك نبوده و ظاهر سنت رسول خدا نيز مانند ظاهر قرآن، از حد تصّور و درك غير معصوم خارج بوده و تنها راه رسيدن به احكام شريعت سماع از صادقين تلقى مى گشته است. ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 19:31 توسط محقق نسب
|
علامه محمد امين استر آبادى از محدثان شيعه بود و مكتب اخبارى را در جامعه ى علمى شيعه به شدت ترويج و تبليغ نمودو در برابر اصوليان و مجتهدان قد برافراشت و شيوه ى آنان را بيگانه از مكتب تشيع دانست و كتاب معروف خود «فوائدالمدنيه» را در همين موضوع نگاشت. او از شاگردان صاحب مدارك و صاحب معالم و داراى گرايش اجتهادى بود. او از طرفداران علم اصول بود و چندين سال علم اصول را در شيراز نزد شاه تقى الدين محمد نسّابه، آموخته بود و از دانشمندان بزرگ علم اصول محسوب مى گشت ؛ ولى معلوم نيست كه به چه دليل از اجتهاد و روش اصوليان متنفر گشت و سر از اخباريگرى در آورد.([1]) و در تخريب روش مجتهدان همت گماشت. در اين راه چندان جد و جهد نمود كه كار از مباحثه و مناظره ى علمى گذشت و حالت مجادله و عداوت گرفت. ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 19:27 توسط محقق نسب
|
عصر نهضت مجتهدان از زمان ابن ادريس حلى (نيمه دوم قرن ششم) تا پايان قرن دهم به درازا كشيده است و از نخستين روزهاى قرن يازدهم تفكر اخباريگرى بر انديشه ى فقهى تشيع حاكم گشته و عمل اجتهاد را مردود اعلام داشته است. در قرن يازدهم جمعى از فقيهان و عالمان شيعه به دليل اين كه علم اصول از اختراعات اهل سنت مى باشد و اگر براى به دست آوردن احكام شرعى عمل به قواعد اصولى لازم باشد، نتيجه مى شود كه اصحاب امامان فقيه نباشند؛ زيرا آنان از قواعد اصولى بهره نمى گرفته اند. مضافاً آن كه استفاده از قواعد اصولى باعث مى شود كه احاديث رسيده از امامان اهميت خود را از دست بدهد، اين گروه معتقد بودند كه منبع استنباط شيعه تنها سنت امامان و كتاب است. نه آنچه را كه مجتهدان مى گويند. اين گرايش و تفكر فقهى را گرايش يا مكتب اخبارى نام نهاده اند. از مهمترين دانشمندان و پرچمداران اين تفكر، مولى محمد امين استر آبادى (1036)، نگارنده ى كتاب فوائد المدنيه بود. او با اجتهاد مخالف بود و تمامى مجتهدان را به باد انتقاد مى گرفت و كار همه را ناصواب مى دانست و اجتهاد را نوعى تقليد و پيروى از اهل سنت تلقى مى نمود.([1]) ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 19:25 توسط محقق نسب
|
صرف نظر از علت و دليل حمله ى چنگيز خان به ايران و صرف نظر از آن كه بدانيم در اين جنگ و لشكركشى چه كسى تقصير داشته است، مى توان اين مطلب را به خوبى دريافت و اذعان نمود كه نتيجه و برايند حمله ى مزبور ترقى و تعالى مذهب تشيع بود و زمينه ى استقلال، آزادى و رسميت مذهب تشيّع را فراهم ساخته است. اگر كسى صفحات تاريخ را ورق بزند و در پى يافتن پاسخ سوال هاى زير باشد: علت گسترش شيعه در ايران چه بوده است؟ چرا ايران پايگا تشيع گرديده و اكثر ايرانيان شيعه شده اند؟
ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 19:19 توسط محقق نسب
|
|
درباره وبلاگ  پيشگفتار
بنام آنكه جان را فكرت آموخت چراغ دانش اندر دل برافروخت رساله ي كه پيش روي داريد، به سال 1373، در پايان دوره ي تحصيلي (مقطع كارشناسي رشته حقوق) تحت عنوان: «كار تحقيقي 1 و 2 » به ارزش چهار واحد درسي نگارش يافته بود؛ ولي از آنجا كه برخي از عناوين انتخاب شده نياز به تهذيب، اصلاح و تكميل داشت و هم بهتر مي نمود كه عناوين و مطالب ديگري بدان افزوده گردد، طبيعي بود كه انجام اين امور، نيازمند فرصت كافي و فراغت لازم بود. در مدت ـ حدودـ سه سال توفيقي حاصل نشد كه اقدامات لازم صورت پذيرد و اين تلاش اندك به ثمر برسد. در اوايل تابستان 1376، فراغتي پيش آمد و پس از مشورت با برخي از انديشمندان روحاني و اساتيد حوزه ي علميه ي قم، تصميم گرفتم، تا اين وجيزه را تكميل نموده در معرض ديد و قضاوت عالمان، دانش پژوهان و صاحب نظران قرار دهم. چرا اين موضوع را براي نگارش برگزيدم؟ انتخاب موضوع: «ولايت فقيه و مرزهاي جغرافيايي» به دلايل زير صورت پذيرفته است: 1 ـ مسأله ي ولايت فقيه و ابعاد و حدود آن، يكي از موضوعات مهم و اصلي حقوق اساسي يا حقوق سياسي در نظام جمهوري اسلامي ايران است كه از ويژگي ها، خصوصيات، كيفيت و مباني حكومت فقيه، بحث و گفت وگو مي كند؛ لذا مورد ابتلا و نيز شايسته ي تحقيق و بررسي است.
|
